محمد جواد مغنية ( مترجم : معمورى )
316
در سايه سار نهج البلاغه ( في ظلال نهج البلاغة ) ( فارسى )
اصفاه خيرة خلقه : بهترين بندگانش را براى آن برگزيد . محاديه : مخالفان . اتأق الحياض : حوضها را پر ساخت . بمواتحه : دلايل و براهين . متح بها : با آن نوشانيد . لا انفصام : بدون گسست . العفاء : رفتن و زدودن اثر و نشانه . الجذ : بريدن . الوعوثة : سختى و دشوارى . الوضح : سفيدى . العصل : كژى . الفج : راه فراخ در بين دو كوه . اساخ هذا فى هذا : آن را در اين فرو كرد . اسناخها : اصل و ريشه . معوذ المثار : خردها از آگاهى كامل به اسرار آن ناتوانند . ساختار ادبى لجعله : مفعول دوم آن محذوف و در اصل چنين بوده است : « ثم جعله قويا لا انفصام . . . » شرح و تفسير ( ثم إن هذا الاسلام دين اللّه الذي اصطفاه لنفسه و اصطنعه على عينه ) يكى از تفاوتهاى اسلام با ساير اديان آن است كه قانونگذارى در اسلام تنها از آن